เอาหล่ะค่ะ หลังจากที่เราได้เปิดห้องใหม่ก็มี E-mail หลั่งไหลกันมามากมาย.. แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับห้องนั่งเล่นนี้หรอกนะคะ แหะๆ.. แต่มีอยู่ฉบับนึง คุณ Toomeng คนสวยที่เคยเอาตุ๊กตาห้อยน่ารักๆ 3 ตัวมาโชว์ไง E-mail มาขออนุญาตเผยแพร่รูปที่ถ่ายในร้านที่เราเอาขึ้นบล็อกให้กับน้องๆที่ทำงานได้ดู.. เราขอบอกว่า ตามสบายเลยค่ะ แถมยังขออนุญาตคุณ Toomeng กลับไปอีกว่าจะเอา E-mail ของคุณ Toomeng มาลงในห้องนี้ ซึ่งคุณ Toomeng ก็ยินดี.. ขอกันไปขอกันมาอยู่ตรงนี้.. เราไปดูกันว่า คุณ Toomeng มีอะไรให้เราดู..

สวัสดีคะ OHOP

สงสัยมั้ยคะว่าใครกันละเนี่ย…ฮะๆๆๆ  พี่เป็นลูกค้าคนนึงของที่ร้านเองค่ะไปอุดหนุนไหมมา 2 รอบแล้ว ว่าจะทำกระเป๋าแต่ตอนนั้นไหมสีสดยังไม่มาอะจิ พร้อมแพทเทิร์นหมี ด้วยความมั่นใจว่าตัวเองทำได้ อยากทำด้วย…..^_^
ผลออกมาคือ……..หมีเกือบพิการไปเลย……พยายามทำนู่นนี่มาใส่เหมือนที่ร้านกะว่าจะให้ดูดี…แต่ก็นะเหมือนเดิม

ขออนุญาตทางร้านเผยแพร่รูปในร้าน เพราะว่าพี่ทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งนึง มีลูกน้องเป็นผู้หญิงทั้งนั้น เพื่อนที่ office อีกเพียบ พี่ถักตุ๊กตาเป็นเพราะห้องงานฝือของ pantip ถักให้เขาเป็นของขวัญซะส่วนใหญ่ ไม่ได้ตั้งใจจะขาย เพราะฝีมือไม่ถึงขั้น ไม่มีเวลา แต่ทำเพราะความชอบ ทำแล้วสบายใจ อารมณ์เย็นลงมาก แต่พอคนนั้น คนนี้อยากได้ก็ถักให้เขาอีกนั่นแหล่ะค่ะ ตอนนี้เข้าข่ายว่าเหนื่อยแล้ว พักผ่อนน้อยด้วย โดยเฉพาะกระเป๋าถักไปได้ไง 13 ใบ คนให้มาสอนทำก็เยอะ มีลูกศิษย์กะเขาด้วย (เพราะเราเป็นคนริเริ่มทำงานแบบนี้เป็นคนแรกของ office เราเลยนะเนี่ย โม้หรือเปล่าน้อ) ตอนนี้ได้ทีใครมาถามก็เลยโบ้ยไปร้าน OHOP เลย อยู่ตรงนั้นตรงนี้ บอกเขาเสร็จสรรพ มีไหมแปลกๆ เยอะแยะ รับสอนด้วย เข้าไปดูใน web ได้เลย….แต่เสียใจ ที่บริษัทเขา Block Internet เจ้าค่า!!!! งานเข้าอีกลูกน้องอยากดูรูป พี่ก็เลย Copy รูปไปให้เขาดูบรรยากาศร้านน่ะคะ ผิดหรือเปล่าคะเนี่ย แต่ทำไปแล้วอะค่ะ งานเข้ายังไม่พอ ฝากซื้อไหม ซื้อด้าย อีก โอว….เบรคไว้ก่อนเลยตอนนี้กระเป๋าแห้งแล้ว ต้องรอสิ้นเดือน..เขาอยากไปดูหนังสื่อที่ร้านกันด้วยเพราะโม้เขาไปอีกว่ามีเยอะเลย….
คุยมานานแล้ว เอาหมีแพททางร้านมาให้ดูความไม่สวยเพราะฝีมือตัวเองนะคะ ไว้จะแวะไปอุดหนุนไหมอีกแน่นอนค่า

Best Regards,
Toomeng

ตุ๊กตาห้อยจากคุณ Toomeng
ตุ๊กตาห้อยจากคุณ Toomeng
พวงน้องหมีจากคุณ Toomeng
พวงน้องหมีจากคุณ Toomeng

——————————————————————————————————————————-

ห้องนั่งเล่นแห่งนี้เพิ่งเปิดใหม่ เพราะเรากำลังจะขยายให้ร้านเรามีพื้นที่มากขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของเราและของเพื่อนๆที่อยากแชร์ความรู้สึกดีๆหรือส่งภาพตัวเองกับงานถักที่ยังไม่มีโอกาสมาโชว์ที่ร้าน หรือประกาศข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับงาน Handmade (หรืออื่นๆที่ยังคิดไม่ออก..) เอาเป็นว่าเราเปิดห้องนี้หลังจากเราได้รับอีเมล์ฉบับนี้ เราจึงนำมาให้ทุกๆคนได้อ่าน และให้เป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานหรือเป็นแรงผลักดันให้ได้ทำอะไรสักชิ้น..

สำหรับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่อยากเล่าถึงประสปการณ์ แชร์ความรู้สึก หรือแค่ทักทายกัน ก็สามารถไปยังหน้า Contact Us เพื่อพิมพ์ข้อความถึงเราได้.. หรือ email มาที่ shop@ohopshop.com แล้วเราจะทยอยเอาข้อความที่เพื่อนๆฝากมาให้ทุกๆคนได้อ่านกัน.. แล้วเข้ามานั่งเล่นในนี้กันนะ..

From: ********@hotmail.com
Subject: ความในใจจาก Madam Kate
Date: Sat, 11 Jul 2009 11:52:47 +0000

ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำได้
หมกมุ่นอยู่กับการถักหมี
หลังจากไป home stay ที่ ohop มาพักหนึ่ง

ไม่เคยคิดว่า คนที่ยืมการฝีมือเพื่อนส่งการบ้านครูมาโดยตลอดอย่างพี่จะถักอะไรเป้นรูปเป็นร่างได้ แม้แต่ถัก “ตุ้มกลม” พี่ก็ยังอุตส่าห์ถักออกมาเป็นลูกตุ้มแป้นๆ เบี้ยวๆ ได้ แต่แม่ก็ชม รึเปล่าว่า “เฮ้ย ถักเบี้ยวๆ หน่ะยากนะ” อะไรที่อยู่ในกฏเกณฑ์ หรือมีแพทเทิร์นที่ชัดเจนนี่ หมดหวังเลยสำหรับตัวเอง เพราะไม่เคยมีระเบียบวินัย ใดๆ ทั้งสิ้น เค้าขวา ชั้นก็จะซ้าย เค้าตรง ชั้นก็จะอ้อม ขนาดดูแผนที่ก็ยังไปผิดทางได้ …. แล้ว การถักโครเชต์ นี่ คิดเลยว่า ลืมไปเหอะ!!!

เอาน่า … เรื่องไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นจนได้ หลังจาก สั่งสอน ให้กำลังใจ รวมทั้งหนอ ที่คอยส่งยิ้มมาแบบเอาใจช่วยตลอด กับท่าทางเกร็งๆ ในการถักของพี่ (ถึงแม้ในใจหนออาจจะคิดอยู่แล้วว่า พี่ถักไม่ได้แน่) แต่ก็ส่งกำลังใจด้วยรอยยิ้ม แกมสมเพช รึเปล่า มาอยู่เนืองๆ และจะยิ่งเกร็งจัด เมื่อคุณครูใหญ่ (แม่) เดินมาแอบดู คือเป็นคนกลัวครูมาแต่เด็กอยู่แล้ว แม่มาแอบดูทีไรก็จะ บอกว่า “มันเกร็งไปหมดเลยเว้ย แขน ขา หน้า เน้อ มันไปหมด”

อยากบอกว่า ไม่ใช่แค่นั้น มันเกร็งขึ้นมาตั้งแต่ตาตุ่ม ไล่ไปจนถึงแก่นสมองเลยแหละ ทั้งนับผิดๆ ถูกๆ ทั้งทิ่มผิดช่องบ้าง ข้ามช่องบ้าง ทั้งพูดมาก กระทั่งลืม รื้อใหม่ไปไม่รู้กี่ตลบ แต่ที่สุดหมีมอมๆ เข้าขั้นดำ ตัวแรกก็สำเร็จจนได้ ว่าแล้วเหมือนไปสอบจอหงวนมา พี่ก็พกวิชาถักหมีกลับบ้านมาจนได้

มานั่งถักอยู่ที่บ้านแล้วก็ค้นพบว่า พอทำเสร็จมันไม่ใช่แค่ความภูมิใจนะที่รู้สึกว่า “ตรูก็ทำได้นี่หว่า” แต่มันทำให้มีสมาธิ มันทำให้ใจเย็น แล้วก็…..มีความสุขกับการอยู่เงียบๆ อยู่กับตัวเองได้ … โดยไม่รู้สึกว่าเหงา ….

เคยคิดแต่ว่า แค่วาดรูปเล่นๆ ติดบ้าน คงจะเป้นงานอดิเรกอย่างเดียวที่ไม่เคยเรียน แล้วทำเป็น อาจจะเพราะการวาดรูปมันใส่จินตนาการ แล้วก็ ไม่มีกฏเกณฑ์ มาบังคับ พี่คงทำได้อยู่แล้ว เพราะเป็นพวกแหกกฏ มาอย่าต่อเนื่อง แต่ตอนนี้ได้รู้แล้วว่า การอยู่นิ่งๆ แล้วทำตามกฏเกณฑ์ซะบ้างก็ไม่ใช่เรื่องยากนี่นา คนนอกกรอบอย่างพี่ก็ทำได้นี่หว่า …. ภูมิใจนะคะ

ขอบคุณทุกแรงเชียร์ แรงใจ จากบ้าน ohop นะจ๊ะ

ฝากรูปหมีมาให้ดูด้วยจ้ะ
ฝากรูปวาดมาให้ดูด้วยว่า งานมันคนละขั้วแค่ไหน เพระรูปพี่ไม่เคยมีกฏเกณฑ์ อะไรเลย …..หุ หุ

ลูกหมีสามตัว
ลูกหมีสามตัว

ลูกหมีถัก

ศิลปะ

img_0983

abstract