OHOPSHOP

ยินดีต้อนรับลูกทัวร์ทุกท่าน โอฮอปกำลังจะเป็นเว็บท่องเที่ยว(ชั่วคราว) อีกครั้งแล้วจ้า

เนื่องจากคืนนี้ อาจารย์แม่กับตากล้องกำลังจะไปทัวร์ไกลถึง London เพราะแม่อยากจะไปงาน Stitch & Craft Show ซึ่งเป็นงานแสดง งานฝีมือจากยอดฝ๊มือมากมาย และแม่ก็ตั้งใจจะเก็บภาพการเดินทางครั้งนี้มาให้พวกเราได้ดูกันด้วย เย้

ซึ่งการเดินทางครั้งนี้ เรามีไกด์สาวคนสวยประจำร้าน น้องซูริ แม่ตั้งใจให้ไกด์ตัวน้อย เล่าเรื่องราวต่างๆยังไงคอยติดตามได้กันให้ได้นะจ๊ะ

ดูเอาเองว่าน้องเค้าแต่งตัวพร้อมขนาดไหน ขอบคุณกระเป๋าใบสวยจากพี่นิดนะคะ แม่ยังอวดอยู่ทุกวันเลยค่า

น้องซูริไม่ได้ไปตัวเดียวน๊า แม่กลัวน้องจะเหงา (ที่จริงกระเป๋าอีกด้านมันว่างอ่ะเสะ) เลยทำน้องมาลิลีน มอนโร ตัวจิ๋วจูงกระต่ายจิ๋ว ไปด้วย

วันนี้ขออนุญาตนำเสนออาหารอร่อยๆอีกสักวัน เพราะพรุ่งนี้เราก็จะกลับไทยกันแล้ว.. เว็บโอฮอปก็จะกลับเข้าสู่สภาพปกติซะที.. ปกติแล้วถ้ามาฮ่องกงกับแม่ เรามักจะทานอาหารเดิมๆเช่น โจ๊ก โจ๊ก โจ๊ก และก็โจ๊กกัน.. แต่มาคราวนี้ต้องตามใจคุณไกด์ทั้งสองที่คอยดูแลเทคแคร์ และที่สำคัญคอยเป็นห่วงเป็นใยเรื่องอาหารการกินยังกับว่าเป็นแม่ที่คอยตามจิกลูกๆเหลือเกิน.. เราทานมื้อนึงเพิ่งเสร็จก็จะมีคำถามมาว่า อีกมื้อจะทานอะไร.. โอ้โห.. ไม่อยากบอกว่าอาหารที่เพิ่งทานไปขึ้นมาถึงคอแล้ว..

เมื่อคืน หลังจากทานมื้อเย็นและเดินเล่นเสร็จ เราต่างก็แยกย้ายกับไกด์ ให้ไกด์ของเรากลับไปพักผ่อน.. (แอบเห็นใน facebook ของไกด์ Bonny บอกว่า เหมือนไปปีนเขามา 7 ชั่วโมงเมื่อวานนี้ แต่แค่เดินอยู่ในเมือง 555) เมื่อไกด์กลับถึงบ้านก็ sms มาว่า พรุ่งนี้จะทานอะไรกันดี.. หัวยังไม่ทันแตะหมอนเราก็ต้องคิดว่าต้องทานอะไรในมื้อเที่ยงของวันรุ่งขึ้นแล้วหรือเนี่ย.. ตากล้องได้แต่ตอบกลับไปว่า ตอนนี้ไขมันจุกสมองจนคิดไม่ออกว่าจะกินอะไรแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากันนะ..

ตื่นเช้ามาวันนี้ตากล้องเลยขอข้ามอาหารเช้าของโรงแรมไปสักวัน เหตุผลแรกคือ ง่วงมาก.. เหตุผลที่ 2 คือ.. วันนี้ต้องกินอีกเยอะแน่.. ไม่ทันจะเที่ยงดีก็ได้รับข้อความจากไกด์เบอร์ 2 ว่า.. บ่ายนี้ไปกินติ่มซำกันมั้ย มีเวลาพักจากงาน เจอกัน 13:30 ที่ Windsor Plaza ชั้น 5 ที่เดิม..

ร้าน Cheers Restaurant เป็นร้านติ่มซำประจำของเราตั้งแต่ Fiona พามาทานเมื่อหลายปีก่อน และก็เป็นร้านติ่มซำที่อร่อยที่สุดในแถบนี้.. ดูจากโต๊ะอาหารหลายสิบโต๊ะที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย..

ตากล้องกำชับ Fiona ก่อนมาว่า ห้ามสั่งเยอะไม่งั้นจะไม่มากินด้วย.. ได้คำตอบกลับมาว่า จะพยายาม.. (!?) แต่เราก็พากันมานั่งกันหน้าสลอนอยู่หน้าเข่งติ่มซำทั้งหลาย.. ยังดีที่ Fiona ยอมตามใจเราและให้อำนาจในการสั่งกับเราเต็มที่ เราเลยได้ทานตื่มซำเด็กๆ ตามรูป

ก๋วยเตี๋ยวหลอดขาดไม่ได้

เรายอมให้ Fiona สั่งขนมมาให้ลอง 1 อย่าง นั่นก็คือ โหลยซานทองหยืน ซึ่งก็คือขนมโมจิไส้งาดำโรยด้วย(น่าจะเป็น)น้ำตาลทรายแดง อร่อยมากกกกกกกกกก ถึงขนาดต้องจดชื่อมันไว้เลย

หลังจากแยกจากไกด์  FiFi แล้ว เราก็เดินเล่นกันต่อ.. เหมือนเวลาผ่านไปไม่นาน.. เราได้รับอีกข้อความว่า.. เย็นนี้อยากทานอะไร.. อาหารเสฉวน หรืออยากทานอาหารรสจัด เผ็ดๆ หรือจะทานกวางตุ้งดี.. ไอ้หย่า!!! (ต้องอุทานออกมาเป็นสำเนียงจีน) ลื้อไม่ให้อั๊วย่อยเลยหรือไง..

ขอเล่าให้ฟังคร่าวๆว่า เพื่อนทั้ง 2 คนนอกจากจะเทคแคร์อย่างดีแล้ว ยังไม่ยอมให้ออกค่าอาหารอีกด้วย.. จนบางครั้งต้องมีการปะทะกันนิดหน่อยก่อนจ่ายเงิน.. เมื่อมาถึงมื้อนี้เราเลยขอทานอะไรง่ายๆ พื้นๆ ประมาณข้าวหมูแดงหมูกรอบ แกล้งไกด์เล่น เพราะท่าทางคุณไกด์อยากเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่.. พอรู้ว่าเราอยากทานแค่ข้าวหมูแดงเลยรู้สึกขัดใจ.. และชี้หน้าแบบรู้ทัน.. ฮ่ะฮ่า

เอาซี้.. ถ้าอยากจ่ายก็จ่ายไป..

แต่จริงๆเราก็อยากทานหมูแดงอยู่แล้วนั่นแหละ ไม่งั้นจะเรียกว่ามาถึงฮ่องกงได้ยังไงถ้ายังไม่ได้ทาน หมูแดง.. เพื่อนไกด์เลยพามาร้าน Tai Hing ที่ขึ้นชื่อเรื่องหมูแดง หมูกรอบ เป็ดย่าง.. ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมนัก..

เราสั่งอาหารจานหลักของร้าน เช่น หมูแดง หมูกรอบ เป็ดย่าง

หมูเปรี้ยวหวาน

แต่ระหว่างทางที่เดินมานั่งที่โต๊ะ เราแอบชำเรืองมองดูว่าโต๊ะอื่นเค้าทานอะไรกัน ก็พบว่า ทุกโต๊ะจะต้องมีสิ่งนี้…. หม้อดินหม้อใหญ่ที่มีผัดผักบุ้งไฟแดง.. ก็เลยลองสั่งมาทานด้วย.. พอได้ทานก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย.. มันคล้ายผักบุ้งไฟแดงบ้านเรามาก.. แต่มีรสชาติเค็มๆคล้ายๆกับผัดกับปลาเค็มแต่ไม่ใช่.. พอไกด์เห็นหน้าตาสงสัยของเราเลยพูดขึ้นว่า Shrimp paste เราเลยถึงบางอ้อ… หรือต้องอุทานว่า กั๋มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมอาาาาาาาา….. (ศัพท์ใหม่ที่ได้ยินจากชาวฮ่องกง 555) Shrimp paste ก็คือกะปิดีๆนี่เอง.. พอผัดกับผักบุ้งไฟแดงเลยได้รสชาติที่กลมกล่อมกำลังดี.. ทานกับข้าวร้อนๆ อร่อยน่าดู..

ที่ขาดไม่ได้ของร้านนี้คือ ชาเย็นที่แก้วอยู่ในถ้วยที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งอีกที.. ต้องยกนิ้วให้เค้าเลย

และสุดท้าย.. ขอลาไปด้วยภาพถ่ายโต๊ะอาหารที่เรานั่งทาน.. เป็นไอเดียดีๆที่อยากเก็บไปทำบ้าง.. ลิ้นชักใส่ช้อนส้อมใต้โต๊ะอาหาร.. ทำให้โต๊ะไม่รกและสะดวกเมื่อต้องการหยิบช้อนส้อม..

สำหรับวันนี้ขอลาแต่เพียงเท่านี้นะคะ.. พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนบินกลับเมืองไทย.. เจอกันวันอาทิตย์ค่ะ ใครมาที่ร้านได้ก็แวะมากันนะ.. มีสินค้าให้เลือกซื้อเยอะเลย.. รับรองถูกใจแน่ๆ

ขอเสิร์ฟกาแฟร้อนสักเหยือกให้กับสาวกชาว OHOP ในเช้าวันนี้

พร้อมกับอาหารเช้า ให้เลือกเอาแบบเบาๆของคุณครูใหญ่ หรือหนักๆแบบตากล้อง.. หลังจากที่อาหารเช้าตกถึงท้อง เราก็เริ่มออกเดินทางไปหา  Bonny เพื่อนตากล้องที่รับอาสาเป็นไกด์ให้กับเราในวันนี้

สถานที่นัดพบ สถานีPrince Edward เลยป้าย Mong Kok ไป 1 ป้าย  ภารกิจของเราในวันนี้คือ “ตะลุยซื้อไหม” เนื่องจากวันนี้เป็นวันชาติของจีนและฮ่องกง จึงเป็นวันหยุดใหญ่ที่ผู้คนออกมาเดินกันให้ขวักไขว่  และเราก็ไหลไปตามคลื่นมนุษย์ ..

ระหว่างนี้คุณครูน้ำเกิดอยากชิมชาไข่มุกของที่นี่ คุณไกด์ของเราเลยพามาซื้อชาไข่มุก ที่นี่.. และภาษาจีนวันละคำก็เริ่มขึ้น.. คุณครูน้ำท่องไว้ขึ้นใจว่าชาไข่มุกเรียกว่า จันจือไหลชา เพื่อที่ถ้ามีโอกาสได้มาอีกจะได้สั่งถูก..

มา..มาชนแก้วกันหน่อย.. เสร็จแล้วเดินทางต่อ..

ไกด์ของเราได้ทำการสำรวจมาแล้วว่า ถิ่นนี้เองที่มีร้านไหมมากที่สุด.. กอรปกับตากล้องเองก็ search หาข้อมูลบนเน็ตทำให้การหาร้านขายไหมของเราในวันนี้ไม่มีอุปสรรค์ใดๆ ติดก็แต่ว่า ร้านจะเปิดหรือไม่ เราแวะดูร้านขายไหมอย่างตื่นเต้น ผ่านไป  2-3 ร้านก็มาพบกับร้านนี้

ตากล้องเห็นว่าทางร้านไม่อนุญาติให้ถ่ายรูปในร้าน ก็เลยเก็บภาพหน้าร้านมาให้ดู

แต่ด้วยคารมของไกด์ของเราในวันนี้ และจำนวนไหมที่เราซื้อ ตากล้องเลยได้รับอนุญาติให้ถ่ายรูปผลงานในร้านได้ ด้วยว่าสงสารผู้ที่มาเยี่ยมบล็อกของเราในช่วงนี้ที่อาจคิดไปได้ว่า OHOP กลายเป็นบล็อกชวนกินไปซะแล้ว

เรามาชมผลงานถักของที่นี่กันบ้าง.. เห็นแล้วนึกถึงคุณลูกค้าทั้งหลายของ OHOP ที่กำลังขมักขเม้นผลิตผลงานออกมาให้เราชม.. อย่าลืมนะใครรับปากอะไรไว้ กลับไปจะไปตรวจงานกัน.. ระหว่างนี้ดูผลงานของคนอื่นไปพลางๆก่อนนะจ้ะ

หลังจากเดินๆๆและช้อปๆๆๆมาพักใหญ่ จนล่วงเลยเวลามามาก.. ตากล้องเลยเสนอว่าเราควรจะกินมื้อเที่ยง (ตอนบ่าย 3 )ได้แล้ว ไกด์ของเราเลยพาไปทานร้านลูกชิ้นปลาอันเลืองชื่อของที่นี่..

เราสั่งก๋วยเตี๋ยวกันคนละชาม..  แต่ต้องมาตกใจกับก๋วยเตี๋ยวชามแรกที่มาถึง.. โอ้โห… ทำไมมันช่างใหญ่เหมือนอ่างล้างหน้าขนาดนี้ ทั้งแม่และน้ำต่างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

Bonny บอกเราว่านี่เป็นขนาดปกติของที่นี่.. ทำให้นึกถึงเวลา Bonny ไปเมืองไทยและเราสั่งก๋วยเตี๋ยวให้กินบ้าง.. มันจะคิดยังไงน้า…. ดีนะที่ยังไม่เคยพาไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือ..

หลังจากนั่งมองเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เหลือในชาม  เราตกลงกันว่าจะไม่กินอะไรอีกนานเลย.. อิ่มมากกกก… แต่แล้วตากล้องก็ต้องภ่ายแพ้ให้กับ soft ice cream ที่ไกด์คนที่ 2 ของเราแนะนำให้ชิม เธอบอกว่าเป็นที่ขึ้นชื่อของที่นี่มาก..

ไกด์คนที่ 2 ของเราในวันนี้ ที่มาแปะมือต่อจาก Bonny มีชื่อว่า Fiona ทั้งคู่เป็นเพื่อนของตากล้องสมัยเรียนประจำอยู่ที่อังกฤษ โชคดีที่วันนี้ทั้งคู่สามารถออกมาเทคแคร์เราได้.. ร้านสุดท้ายที่เราแวะไปเป็นร้านไหมในตลาด มีไหมน่ารักๆขาย ทำให้ Fiona เกิดสนใจอยากถักขึ้นมาบ้าง.. เธอเลยซื้อไหมและไม้นิตเดี๋ยวนั้นและนั่นเองทำให้เกิดกิจกรรม OHOP on the road…

ระหว่างทางกลับไปโรงแรม เราเลือกที่จะนั่งรถบัส เนื่องจากคืนนี้จะมีการเฉลิมฉลองกันอย่างยิ่งหญ่ที่สวนสาธารนะ Victoria Park ใกล้ๆกับโรงแรมที่พักของเราใน Causeway Bay  ทำให้การเดินทางโดยรถไฟใต้ดินนั้นอาจจะเบียดเสียดและไม่สะดวกเท่าการนั่งรถบัส เราเลยได้ขึ้นรถบัสสองชั้นเพื่อชมบรรยากาศระหว่างทางไปด้วย

แต่เพื่อไม่ให้เสียเวลา เราจะทำการสอนนักเรียนคนใหม่นี้ไปด้วย.. แม่นั่งประกบซ้ายและเริ่มสอนให้ Fiona ขึ้นนิตติ้งเป็น.. แต่ไม่นานนักครูน้ำก็ต้องกระเถิบมาประกบขวาเพื่ออธิบายวิธีการที่ไกด์ของเรายังไม่ค่อยเข้าใจนัก.. เธอทำได้อย่างทุลักทุเล…

และเมื่อมาถึงโรงแรมก็ต้องโดนรื้อใหม่หมดเพราะที่นั่งถักมาในรถบัสนั้น ผิดหมด! เราเลยแนะนำให้เธอใช้ไม้ที่ใหญ่ขึ้นและเหมาะกับไหมเส้นใหญ่ที่ใช้มากกว่า.. หลังจากรื้อไป 2 รอบและเริ่มทำขึ้นมาอีก 3-4 แถว ไกด์ของเราเลยเริ่มทำคล่องขึ้นและสามารถกลับไปทำต่อได้เอง

ส่วนสภาพของเราในวันนี้หลังสิ้นสุดวัน.. กลัวคุณลูกค้าทั้งหลายจะคิดถึงหน้าดุๆของคุณครูน้ำ เลยถ่ายตอนนั่งนวดเท้ามาให้ดู.. ส่วนตากล้อง… กำลังหมดสภาพ!